Miasto | Historia | Kultura | Sport | Miejsca | Edukacja | Prasa | Okolice | Aktualności
 
Prasa
Gazeta "Tanew" 2/2000
Bractwo Trójcy Świętej
Biłgorajska parafia pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Panny Maryi ma również drugie wezwanie - Trójcy Świętej. Dokładnie nie wiadomo kiedy parafia otrzymała ten drugi tytuł. Być może ma to związek z prężnie działającym przez wieki przy parafii Bractwem Trójcy Świętej. Bractwo to zostało erygowano 25 października 1741 roku specjalnym dokumentem rzymskim i działało nieprzerwanie aż do roku 1939.

Powstanie Bractwa Trójcy Świętej ma prawdopodobnie ścisły związek z działalnością zakonu trynitarzy w naszym regionie, którzy w połowie XVIII wieku posiadali klasztory między innymi w Lublinie, Tomaszowie Lubelskim i Lwowie.

Głównym celem działalności tego bractwa był rozwój i pogłębienie życia religijnego parafian, a także pomoc proboszczowi przy pracach parafialnych. W roku 1748 ówczesny proboszcz biłgorajskiej parafii ks. Jan Mroczkowski za zgodą biskupa erygował tzw. prebendę Bractwa Trójcy Świętej. Do zadań prebendarza (kapelana), czyli opiekuna bractwa należało przede wszystkim sprawowanie opieki duchowej i organizacyjnej nad członkami bractwa, a także opieka nad chorymi oraz pomoc proboszczowi przy obowiązkach duszpasterskich. Pierwszym biłgorajskim prebendarzem został ks. Andrzej Szejdowski. Następcami jego byli: Sebastian Szczórkowski, Piotr Żeleziński, Franciszek Błazucki i Stanisław Dyrylewicz.

W 1797 roku proboszcz biłgorajski ks. Łukasz Błazucki do opieki nad bractwem sprowadził ojca z klasztoru dominikanów w Krasnymstawie. Cztery lata później, w roku 1801, ks. biskup Skarszewski wizytując parafię obowiązki prebendarza nałożył na proboszcza biłgorajskiej parafii.

Do Bractwa Trójcy Świętej mogli należeć tylko mężczyźni. Bractwo posiadało następującą strukturę organizacyjną: dwóch protektorów, jednego brata starszego, dwóch podskarbich, jednego prokuratora, a wszyscy pozostali członkowie nazywali się konsyliarzami. W roku 1793 powstało bractwo, do którego mogły należeć kobiety i posiadało identyczną strukturę organizacyjną jak bractwo męskie. Bractwo Trójcy Świętej posiadało w kościele swój ołtarz, przy którym była odprawiana dla członków bractwa Msza Św. oraz własne naczynia i przedmioty liturgiczne (kielichy, ornaty, feretrony). W niedzielę i święta członkowie bractwa gromadzili się na wspólnej modlitwie, której przewodził prebendarz. Po modlitwie była wygłoszona nauka, a następnie odprawiana Msza Święta. Członkowie bractwa mocno angażowali się w prace parafialne, pomagając proboszczowi przy różnych zajęciach, szczególnie przy różnego rodzaju pracach budowlanych. Do obowiązków braci należało także utrzymanie porządku i czystości w kościele, opieka nad wieczną lampką, oświetleniem ołtarza głównego i ołtarza Trójcy Świętej, dostarczanie wina, pranie bielizny kościelnej i jej reperacja oraz inne prace zlecone przez proboszcza lub prebendarza. Bractwo bardzo rygorystycznie przestrzegało uczestnictwa we wspólnych nabożeństwach. Za nie uczestniczenie we wspólnych nabożeństwach płaciło się kary pieniężne na rzecz bractwa.

W okresie swojego istnienia Bractwo Trójcy Świętej w Biłgoraju liczyło w roku 1752 - 42 członków, w 1780 -95,w 1824 - 120,w 1860 - 220 (najwięcej), w 1883 - 120, w 1918 - 44, w 1928 - tylko 4, a w 1939 - 25 członków. Prawdopodobnie już od roku 1925 bractwo nie posiadało już żadnego zarządu. Po zawierusze wojennej Bractwo Trójcy Świętej przestało istnieć po 200 latach służby Bogu i naszej biłgorajskiej parafii.

Tomasz Brytan

©Arkadiusz Lipiec Informacje | Strona główna Szukaj: